DAP-NSDAP

Uit Paraplu
Ga naar:navigatie, zoeken

Anton Drexler was afgekeurd voor de militaire dienst en wilde de Duitse zaak op andere wijze steunen. In maart 1918 organiseerde hij samen met een collega de Freien Arbeiterausschuß für einen guten Frieden en stichtte samen met andere nationalistische en rechts-conservatieve denkenden de Politischen Arbeitszirkel. Deze duidelijk antisemitische organisatie organiseerde bijeenkomsten in achterkamers en bierkelders in München. Drexler’s mentor was Dr. Paul Tafel, een topfunctionaris van het Alldeutschen Verband, directielid van de machinefabriek Augsburg-Nürnberg en bestuurslid van het Bayerischen Industriellenverband. Op aandrang van Paul Tafel stichtten Anton Drexler en het Thule-lid Karl Harrer op 5 januari 1919 samen de Deutsche Arbeiterpartei (DAP). Gottfried Feder, een belangrijk spreker van de Deutschvölkischen Schutz- und Trutzbund, was één van de eerste leden.

Vanwege de roerige tijden kreeg Hitler van zijn meerdere Hauptman Mayr opdracht om op 12 september 1919 een vergadering van de DAP in de Sterneckerbräu bij te wonen als spion voor het leger. Dietrich Eckart zou spreken maar was ziek en Gottfried Feder viel in met een toespraak over “Brechung der Zinsknechtschaft“. In plaats van klassiek socialistisch, bleek de Arbeiterpartei nationalistisch te zijn. De DAP was niet groot, er waren maar ongeveer 100 belangstellenden op die bijeenkomst, en het aantal leden was nog geen 50. Toen Hitler wilde vertrekken werd hij geraakt door sepratistische opmerkingen van de uitegenodigde gast professor Baumann, waarop Hitler de vergadering fanatiek toesprak en Baumann geslagen de zaal verliet. Dat maakte direct indruk op Drexler, die Hitler vroeg om bij de partij te komen. De uitnodiging werd de volgende dag al aangenomen en hij werd kort daarop het 55’ste lid met lidnummer 555, de nummers begonnen bij 500 om de partij groter te laten lijken. Hitler zelf liet zich er op voorstaan dat hij lid nr 7 zou zijn geweest, maar Drexler heeft in januari 1940 nog eens in een brief duidelijk gemaakt dat dit gelogen was (bron, o.a.: Kershaw).

Uit de DAP ontstond op 24 februari 1920 officieel de NSDAP bij de eerste massabijeenkomst van De Beweging. Er waren ongeveer 2.000 bezoekers in het Münchner Hofbräuhaus op deze bijeenkomst aanwezig. Anton Drexler werd landelijke vice-voorzitter van de nieuwe partij NSDAP en voorzitter van de afdeling München, de enige afdeling. Hij was in de jaren 1920/21 landelijk voorzitter van de NSDAP tot hij door Hitler uit de partij werd gewerkt. Op 11 juli 1921 kondigde Hitler aan dat hij de partij verliet. Drie dagen later eiste hij in een uitvoerig schrijven het partijvoorzitterschap op en vraagt dictatoriale volmachten als voorwaarde voor terugkeer. Met steun van Dietrich Eckart worden die eisen ingewilligd. Op 25 juli wendt Drexler zich zelfs tot de politie van München en waarschuwt voor Hitler. Op 29 juli wordt Hitler met 553 van de 554 stemmen tot de nieuwe partijvoorzitter gekozen, wat hij blijft tot zijn zelfmoord op 30 april 1945. Drexler werd erevoorzitter, wat hij tot 1923 bleef. Zijn politieke carrière loopt dan via andere Völkische groeperingen tot hij na de machtsovername van 1933 weer NSDAP lid wordt. Vanwege zijn rol bij de oprichting van de partij krijgt hij in 1934 de bloedorde. Maar tot zijn dood op 24 februari 1942 in München heeft hij geen politieke invloed meer gehad.

Hitler beschrijft hem in Mein Kampf zo: “Herr Drexler war einfacher Arbeiter, als Redner ebenfalls wenig bedeutend, im übrigen aber kein Soldat. Er hatte nicht beim Heer gedient, war auch während des Krieges nicht Soldat, so dass ihm, der seinem ganzen Wesen nach schwächlich und unsicher war, die einzige Schule fehlte, die es fertigbringen konnte, aus unsicheren und weichlichen Naturen Männer zu machen’ (...) ‘..nicht fähig, mit brutalster Rücksichtslosigkeit die Widerstände zu beseitigen, die sich beim Emporsteigen der neuen Idee in die Wege stellen mochten“.

Vanuit het Thule genootschap ontstond eind 1918 ook de Deutsch-Sozialistischen Partei (DSP), een deel van de leden kwam uit de Deutschvölkischen Schutz- und Trutzbund (DVSTB). Het partijprogramma was gebaseerd op de teksten van Alfred Brunner, een machinebouw ingenieur uit Düsseldorf. De partij begon op lokaal niveau. In mei 1919 begon een groep in München en op 24 november 1919 een groep in Nürnberg, waar Julius Streicher zijn carrière begon. Op de partijdag die van 23 tot 25 april 1920 werd gehouden, is er een landelijke partij van gemaakt die mee deed aan de verkiezingen voor de Reichstag van 6 juni 1920, met als resultaat slechts 7.000 stemmen. Omdat de DAP en de DSP zich op dezelfde doelgroep richten, maar Streicher en Hitler niet wilden samenwerken, werd besloten dat DSP zich op het gebied boven de Mains en de omgeving Nürnberg zou richten en de DAP op het gebied zuidlijk van de Mains.

In oktober 1922 sloot de door Julius Streicher geleide “Deutsch-Sozialistische Partei” zich met haar 2.000 leden bij de NSDAP aan, en “onderwierp“ Streicher zich aan Hitler. Maar de NSDAP bleef beperkt tot Beieren en vooral München waar men goede verbindingen had met het leger, de zakenwereld en de politiek. Omdat Hitler niet deel wilde nemen aan verkiezingen binnen de Weimar “Judenrepublik” en openlijk een putsch voorstond werd de partij vanaf 1922 in Pruisen verboden. Maar de 20.000 betalende Beierse leden konden eind januari 1923 toch hun eerste Reichsparteitag vieren.

Als gevolg van de putsch van 1923 werd de NSDAP verboden. In 1924 richtte Drexler het “Völkischer Block” op ter vervanging van de door de rechter tijdelijk verboden NSDAP. Voor het Völkischer Block werd hij in het Beierse parlement gekozen. Maar toen Hitler op 20 december 1924 wegens goed gedrag uit zijn gevangenschap vervroegd vrij werd gelaten, lag de partij vrijwel plat. Gregor Strasser en Erich Ludendorff waren de “Nationalsozialistischen Freiheitspartei” begonnen, Julius Streicher und Alfred Rosenberg waren medestichters van de “Großdeutschen Volksgemeinschaft”. Hitler werd na zijn vrijlating geen lid van een van deze splintergroeperingen, maar bereikte op 26 februari 1925 een heroprichting van de NSDAP bij de “Bamberger Führertagung”. Een jaar later gelukte het hem om de antikapitalistische elementen uit het Partijprogramma te halen, tegelijk bevestigde hij zijn alleenheerschappij binnen de partij. Verdwenen waren het “nationalen Sozialismus” en de controle van de staat over de economie, zoals eerst door de broers Gregor en Otto Strasser en in het begin door Joseph Goebbels werden aangehangen.

Zie verder: Afsluitende opmerkingen over het Derde Rijk, DAP-NSDAP, De Moraal - Anständig geblieben, Het 25 punten programma van de NSDAP, Het Nationaal Socialisme, Hitlers theologie, Holocaust en Shoah, KDF - Kraft durch Freude, Montségur, Nazi Weltanschauung en de Ideologen, Occultisme, Oorsprong van Duitsland en het Nationaal-Socialisme, Opvoeding en onderwijs, Otto Rahn, Swastika logo, Tijdlijn van de Nazi pre-historie, Toespraak van Himmler op 4 Oktober 1943 in Poznan, Wolfram von Sievers, Literatuurlijst, Voorbij het Inferno