De Paraplu

Uit Paraplu
Ga naar:navigatie, zoeken
Paraplu: "Politiek gebaseerd op de Entropie van de Samenleving"



"De tijd zal komen dat onze nakomelingen zich zullen verwonderen dat we zulke duidelijk zichtbare dingen 'nicht gewußt haben'.'' - Seneca (± 4 v.Chr. - 65 n.Chr.)

Essentieel aan deze visie is dat er met de basis van het denken vanuit entropie een centrale gedachte achter zit die in het Nederlandse politieke landschap relatief uniek is. Het is niet de bedoeling een ideaal te bedenken waar de samenleving naar ingericht moet worden, maar om het best mogelijke model van hoe een samenleving echt werkt als uitgangspunt te nemen. Het volgende berust op een wezenlijk andere kijk op natuur, mens en samenleving dan liberalisme/kapitalisme, socialisme/communisme en confessionele partijen. Het programma bestaat ook niet uit een slechts op specifieke angsten en verlangens gebaseerd lijstje maatregelen, zoals de meeste nieuwe partijen te bieden hebben. De volgende tekst is een mogelijke uitwerking van een visie waarbij het begrip entropie centraal staat, en niet het kapitaal en de succesvolle mensen, of het al dan niet vermeende onrecht en bijbehorende slachtofferschap, of het woord van een God.

Een ander essentieel aspect van deze visie is het expliciete standpunt dat wordt ingenomen over de relatie tussen democratie, spiritualiteit en religie. De belangrijke rol van zingeving en het hebben van een gezamenlijk model van het leven en het universum wordt vanuit een niet-theïstische, maar "evidence based" spirituele/niet-ééndimensionaal-materiële insteek benaderd. In deze zienswijze spelen de persoonlijke en de sociale component van de Ervaring van Absolute Eenheid een primaire rol. Ervaringen van astronauten worden gezien als het beste voorbeeld van een Ervaring van Absolute Eenheid en als voorbeeld van de te verwachten gevolgen daarvan voor de persoon en de relatie tot de samenleving. Aan deze visie ligt een specifiek mensbeeld ten grondslag gebaseerd op identiteit als sociaal geconstrueerd verhaal, het beslismodel van de intelligentie intuïtie en de grote rol van cognitieve illusies.

Aangezien een politiek idee de belichaming is van een visie op o.a. sociologie en economie, is het handig dat sociologie en economie vanuit het gezichtspunt van de entropie een voldoende ontwikkelde en geen triviale theorie is. De Nederlandse econoom Henri Theil (1924-2000) publiceerde in 1969 het artikel: 'The Desired Level of Political Entropy' in de American Political Science Review. De Theil index voor het berekenen van (on-)gelijkheid is gebaseerd op het concept entropie. Theil wordt gezien als de eerste die de term politieke entropie gebruikte. Ondertussen is er veel meer werk gedaan en langzaam maar zeker is entropie van de samenleving en economie een solide concept en theorie geworden, gebaseerd op voldoende verschillende en gekwalificeerde bronnen.

Jammer genoeg wordt entropie vooral geassocieerd met doemdenken. Jeremy Rifkin heeft in 1980 een boek gepubliceerd met de titel "Entropy: A New World View". In de politieke arena is het concept dus niet nieuw. Rifkin geeft het gevoel dat het leven schuldig is vanwege het eigen bestaan. In die visie steelt leven entropie, een beetje communist/socialist voelt onmiddellijk dat er iets niet deugt aan entropie. Entropie als motor van onvermijdelijke afbraak valt ook niet goed bij ondernemers en gelovigen. De negatieve beleving van entropie is eenzijdig en heeft geen politieke toekomst.

Nadruk op het creatieve aspect van entropie en het feit dat er concreet economische modellen op basis van entropische berekeningen gemaakt kunnen worden die beter aansluiten bij de werkelijkheid dan een groeieconomie zijn belangrijke factoren waardoor er nu een veel beter politiek verhaal op basis van entropie verteld kan worden dan tot nu toe is gedaan. Het grote economische ongeluk in 2008 maakt duidelijk dat er behoefte bestaat aan een fundamenteel beter model van de werkelijkheid dan het huidige "evenwicht en groei" model. Bij concrete Nederlandse politieke beslissingen lijkt het concept entropie echter nog niet te zijn doorgedrongen en als politieke "smaak" is het niet in de politieke "winkel" verkrijgbaar.

De entropische opvatting van de relatie persoon-samenleving ligt ten grondslag aan een specifieke visie op economie en kritiek op zowel de neo-liberale als de marxistische opvatting van de economie. Ook op het gebied van o.a. theologie en ecologie leidt deze opvatting tot specifieke standpunten. Het idee om de samenleving als een entropisch verschijnsel te beschouwen is niet triviaal, het is specifiek, leidt tot concrete aantoonbaar goed werkende modellen en is relevant anders dan gebruikelijk. De maatschappelijke schade als gevolg van het economische/monetaire ongeluk in 2008 is een resultaat van een defecte economische/sociologische visie.

Het idee leeft dat entropie niets meer betekent dan "Everything turns to shit", wat veronderstelt dat de aarde een gesloten systeem is. Maar de aarde ontvangt voortdurend energie van de zon en straalt voortdurend energie uit naar het heelal, die energiestroom is de bron van leven op aarde. Essentieel aan deze visie is het inzicht dat de aarde geen gesloten systeem is en dat entropie de kracht achter creativiteit en evolutie is. Hier wordt het idee geïntroduceerd om onderscheid te maken tussen de entropie van de voltooide geschiedenis en de entropie van de toekomstige geschiedenis, tussen de entropie van het model van de wereld en de entropie van alle mogelijke toekomstige toestanden. Creativiteit wordt hier gezien als het op zodanige wijze minimaliseren van de entropie van het model van de voltooide geschiedenis dat de entropie van de toekomstige geschiedenissen, de keuzevrijheid - capacity for independent action, wordt gemaximaliseerd. De keuzevrijheid neemt toe naarmate het model de werkelijkheid beter benaderd en effectiever beschrijft, de mate waarin een model de keuzevrijheid heeft doen toenemen is een maat voor de kwaliteit van een model.

Entropie is een concept dat op zichzelf niet voldoet aan de op entropie gebaseerde verkiezingen theorie, tenzij er duidelijke keuzes aan verbonden kunnen worden die kiezers op het kiesmoment aanspreken omdat ze relevante onzekerheid wegnemen. Het lijkt dat onder andere als gevolg van de economische omslag in 2008 en de beschikbaarheid van concreet toepasbare rekenmodellen nu meer sociale massa dan voorheen verzameld zou kunnen worden rond een op entropie gebaseerde analyse van de samenleving en economie. Als resultaat van het negeren van entropie binnen de huidige economie en politiek, kunnen helaas steeds duidelijker en aansprekender keuzes op het concept entropie worden gebaseerd. Voor wie de sociale cohesie en het milieu op de politieke agenda heeft staan, vormt entropie een aansluitend uitgangspunt.


Over deze tekst.

Het is duidelijk dat dit politieke programma zowel gezien de taal als de inhoud geen electoraal wervend programma is. Het is een opstel over een politiek principe aan de hand van concrete voorbeelden. De intentie is radikaal, om tot de wortel door te dringen.

Dit programma is een mogelijke concrete uitwerking van een politiek programma op basis van het entropie inzicht. Maar ik claim absoluut niet dat dit de enige mogelijke uitleg is. Het is juist zo dat als iedereen vanuit dit concept zou denken, dat er dan nog een heleboel meningen mogelijk zijn. Het is juist geen dwingend principe en er kan geen dictatoriaal beleid op worden gebaseerd. Dit programma is niet opgesteld om zo uitgewerkt te worden als het er staat. Het is niet bedoeld als "waarheid", het is niet compleet en in zekere zin persoonlijk. Onderwerpen die mijn persoonlijke aandacht hebben zijn oververtegenwoordigd en relatief in groot detail uitgewerkt. Een voor concrete uitvoering bedoeld politiek programma is het resultaat van discussie en inbreng van velen, maar wat niet is kan komen. Dit is zeker geen poging om een lijst van wervende beloftes op te stellen, het is geen voorstel voor een contract met een klant/kiezer, dit is een tekst in beweging.

Een op entropie gebaseerde en met onderzoek bewezen "voting theory" is de volgende: Kiezers probereen zoveel mogelijkheid onzekerheid over voor hun belangrijke standpunten weg te nemen met zo min mogelijk investering in kennis over de (politieke) keuze die gemaakt kan worden. Dat vraagt om een bewuste aanpak als men inderdaad nieuwe standpunten wil "verkopen" in de reëele politiek. (The Political Entropy of Vote Choice: An Empirical Test of Uncertainty Reduction, Jeff Gill, Cal Poly University, 1997) Als het om het gevecht om de macht gaat komt de OODA loop als toepassing van entropie aan de orde. Het is wel duidelijk hoe een electoraal wervend programma er uit moet zien en hier uit gedestilleerd zou kunnen worden, maar electorale werving is niet het doel van deze tekst. Het doel van deze tekst is om hoofden in beweging te krijgen en positief verassend te zijn. Deze tekst is bedoeld als inbreng in een discussie over een op te stellen politiek programma.

Een uitvoerbaar politiek programma houdt er rekening mee hoe we van de huidige toestand naar de gewenste toestand komen. De configuratie van de samenleving kan alleen via in de sociale state-space neembare stappen veranderd worden. Dit programma gaat meteen vol gas einddoel, voor een uitvoerbare politiek moeten dus nog tussenstappen bedacht worden. Dit komt overeen met het raadsel van de boer, de kool, de geit en de vos, wat een uitstekend voorbeeld van een state-space is.

Deze tekst gaat nadrukkelijk over wat wel of niet gewenst is, het gaat totaal niet over haalbaarheid. Voordat de volgende crisis een feit is, zal er conform John Boyd's destruction and creation theorie vrijwel niets uit dit programma kunnen worden gerealiseerd. Deze tekst mag ook als een soort van kunstwerk beschouwd worden.

Als er één opmerking bij is die je daadwerkelijk inspireert en je zou al het andere waardeloos vinden, is het nog steeds enigszins gelukt. Als er één ding bij staat waarvan je denkt dat het haalbaar is, is dat belangrijker dan op te merken dat het meeste door gevestigde belangen tegen zal worden gehouden. Het zal zo zijn dat er wordt voorgesteld dat gewoon onmogelijk is omdat ik iets over het hoofd heb gezien, of dat er betere ideeën bestaan. Het open nieuwsgierige debat vormt de kracht van het democratische beslissingsproces. Het elkaar ter goeder trouw ideeën aanreiken is het begin van een creatief proces.


Niet alles zal iedereen bevallen en niet alles is prettig om te brengen, tot in de persoonlijke sfeer, maar daar is zo weinig mogelijk rekening mee gehouden: Sometimes we discover unpleasant truths. Whenever we do so, we are in difficulties: suppressing them is scientifically dishonest, so we must tell them, but telling them, however, will fire back on us. If the truths are sufficiently impalatable, our audience is psychically incapable of accepting them and we will be written off as totally unrealistic, hopelessly idealistic, dangerously revolutionary, foolishly gullible or what have you. (Besides that, telling such truths is a sure way of making oneself unpopular in many circles, and, as such, it is an act that, in general, is not without personal risks. Vide Galileo Galilei.....) - How do we tell truths that might hurt?, Edsger W. Dijkstra, 18 juni 1975.


Hoofdpunten

Centraal in deze visie staan de entropie van de samenleving en het voortdurende creatieve herstellen van die entropie.


  1. De overheid dat zijn wij. Het werk van de overheid (ambtenarij) zal in dienstplicht worden uitgevoerd.
  2. De veerkracht en wendbaarheid van de samenleving moeten centraal staan bij het beleid en niet de korte termijn economische cijfers. De politiek moet beslissen op basis van een realistisch economisch model in plaats van het huidige model dat is gebaseerd op onbewezen aannames, irreële waardebepalingen en onrealistische risicoanalyses. Er moet een eind komen aan de eeuwigdurende staatsschuld.
  3. De ongelijkheid in de samenleving, concentratie van kapitaal en macht, neemt toe door het inzetten van nieuwe technieken zoals robots, 3D printers en Kunstmatige Intelligentie. Met de de inzet van AI neemt het opleidingsniveau van werk dat geautomatiseerd kan worden met een sprong toe. Het deel van de samenleving dat gemarginaliseerd wordt en niet kan ontsnappen via opleiding of door zich beter in te zetten, groeit snel met onvermijdelijke maatschappelijke en dus politieke gevolgen. Een van de grote gevolgen van de inzet van Big Data, AI en Internet handel is dat monopolies alles overnemen. De zogenaamde "social" media versterken daarbij het uiteenvallen van de samenleving in allemaal eigen kleine wereldjes, ze hebben een duidelijk waarneembaar slecht effect op de entropie van de samenleving. Om de entropie van de samenleving te beschermen en waar nodig te herstellen vraagt dit om ingrijpende maatregelen o.a. op het gebied van intellectual property, monopolies en het belastingstelsel. Als er niet snel aan deze zaken wordt gewerkt raken we de regie volledig kwijt.
  4. De rol van het geld in de samenleving moet worden teruggedrongen. Sociale mobiliteit en schadelijke ongelijkheid vormen een belangrijk thema.
  5. Stop het rondpompen van geld via belastingen en tegemoetkomingen. Voer negatieve inkomstenbelasting in voor inkomens beneden een leefbaar minimum. Verlaag belasting op inkomen uit arbeid (loondienst en zelfstandig ondernemerschap), compenseer dat met belasting op consumptie en inkomen uit kapitaal. Stop alle subsidies op het geld met geld verdienen, zoals renteaftrek. Maak een eind aan anoniem aandeelhouderschap en beëindig de beperkte aansprakelijkheid van aandeelhouders.
  6. De woonlasten moeten zo laag mogelijk zijn, het beleid moet zich richten op de laagst mogelijke prijzen van huizen. Het beleid om de prijzen van huizen op te drijven en het zelf bouwen te beperken vormt een schending van de mensenrechten.
  7. Politieke partijen en scholen op confessionele grondslag zijn per definitie strijdig met de democratie. Geloof mag geen basis van onderscheid zijn. Stop segregerend onderwijs. Het idee dat politiek zich niet met godsdienst mag bemoeien is een gevaarlijke misvatting, godsdienst is de politisering van spiritualiteit/zingeving.
  8. Schadelijke wetgeving moet worden opgeheven. Zoals de tot corruptie en verloedering aanzettende en puur discriminerend bedoelde Opiumwet, maar ook de Octrooiwet moet sterk worden herzien.
  9. De aanschaf en invoering van de F-35 Lightning II ("Joint Strike Fighter") moet onmiddellijk stop worden gezet. De vliegtuigen waar we aan vast zitten moeten zo snel mogelijk worden verkocht. We kunnen ons geld maar één keer uitgeven en moeten het niet verbranden aan een nutteloos wapensysteem. Het vrijgekomen budget moet worden besteed aan de ontwikkeling van een Nederlandse maritieme UAV capaciteit en Cybersecurity. De aanschaf van de F-35 is de opmaat van een herhaling van "het rampjaar" 1672.
  10. Zolang niet in alle landen voor het geschiedenisonderwijs dezelfde boeken worden gebruikt, wordt het EU project niet verder uitgerold. En dan zien we wel verder. De EU zou dat ruimschoots moeten willen subsidiëren, dan hebben de heren en dames politici voorlopig ook heel wat om over te praten. Zolang iedereen zijn eigen interpretatie van de geschiedenis heeft, kan er van een gezamenlijke toekomst geen sprake zijn. Europese verkiezingen met kieslijsten en politieke programma's die per land verschillen tonen hoe politici denken over open grenzen als het om het eigen product gaat. De verdere uitrol van het EU project wordt stop gezet totdat verkiezingen ook echt Europees zijn. Dan kunnen bijvoorbeeld Nederlanders ook direct eerlijk zien dat we niets in te brengen hebben en daar hun conclusies aan verbinden. Het huidige systeem verbergt hoe de zaken echt in elkaar zitten.
  11. Het verloop en het resultaat van de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 maken nog eens pijnlijk duidelijk dat de theorie en praktijk van de westerse democratie grote problemen kent. De campagne van Trump heeft die problemen genadeloos geëxploiteerd en ze daarmee nog eens duidelijk tastbaar en benoembaar gemaakt, terwijl we de essentie van die problemen al sinds 1933 kunnen kennen. De oorzaak van de politieke crash van 2016 lijkt gelijk te zijn aan de oorzaak van de monetaire crash van 2008. Beide zijn het gevolg van het bouwen op een fantasie van de rationele burger/consument als atoom van de economie en het politieke leven. De gangbare modellen van de economie en democratie zijn gebaseerd op een fictie met de rationale burger/consument als basiselement. Maar die rationele mens bestaat niet, zie het werk over cognitieve illusies van o.a., Kahnemann en Tversky, Dan Ariely, etc. Zoals er na de economische crash van 2008 meer aandacht is ontstaan voor "Behavioral economics" zou de politieke crash van 2016 aanleiding moeten zijn om meer te denken over "Behavioral Politics". De overeenkomsten tussen de gebeurtenissen van 2008 en 2016 en de beurskrach van 1929 en de politieke crash van 1933, zijn zo sterk dat het extra stof tot nadenken geeft. De gevolgen van de ongelukken van 1929 en 1933 zijn ook aanleiding geweest om de visie op de mens bij te stellen, de ongelukken van 2008 en 2016 roepen opnieuw om een substantiële bijstelling van ons model van de samenleving. Het politieke systeem moet berusten op een motivatie, regels en instituties die passen bij hoe een mens echt is en niet gericht zijn op wensgedachten. Hoe kan het dat we in nog geen honderd jaar echte democratie (dat iedereen mag stemmen) al twee keer zo'n grote fout zien in een voor de hele wereld toonaangevend land? Er moet iets mis zijn met het Westerse democratische systeem, dat is duidelijk, en de hier gepresenteerde visie is een poging dat te vinden en te benoemen. De hier gepresenteerde visie heeft als belangrijke pijler de waarneming dat de band tussen het Mysterie van Eleusis en de Atheense Democratie volledig buiten beeld is gebleven bij onze moderne theorie over democratie. Echte democratie berust op de ervaring van een alles overstijgend verbond, universalisme is de crux. Wie daar niet in gelooft heeft niets in een democratisch debat te zoeken, Hitler in 1933 niet en Trump in 2016 niet. Hier volgt de tekst uitgesproken door Donald Trump bij een bezoek aan het Simon Wiesenthal Center in Los Angeles in 2000: "In the 1930s, everyone thought that Adolf Hitler was a fringe element who could never come to power. And the Center shows this and how he came to power so brilliantly, but people thought, if you read history from the Twenties, you would say, ‘this could never have happened.’ And it did happen." (bron: the Guardian, 21-10-2016). The Donald is zichzelf dus wel bewust van de overeenkomst met de aanpak van "Er". In een democratie zijn verkiezingen maar een middel; Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap vormen het onontvreembare doel. Democratie wordt hier opgevat als een politieke constitutie die in essentie bestaat uit gelijkwaardige toegang tot een open besluitvorming op basis van navolgbare argumenten, universalistische doelstellingen en een gedeeld vertrouwen in een waardevolle absolute eenheid van alles. Democratie dient het streven naar Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap, verkiezingen vormen geen doel op zichzelf. "De Atheense democratie kan niet los worden gezien van het Mysterie van Eleusis"' (Waar het in deze tekst over de Atheense democratie gaat is het niet de bedoeling de praktijk van die democratie te verheerlijken, het doel is om de wortels van de democratische gedachte en juist ook de gebreken van de Atheense democratie bij het beeld te betrekken. De verwijzing naar Eleusis heeft daarbij wel concrete, tastbare consequenties voor het heden waar in de hier gepresenteerde visie een groot belang aan wordt toegeschreven.)
  12. Social media belichamen Orwell's beeld op niet mis te verstane wijze. Met de Facebook "Volksgemeinschaft" lijkt de perfecte "sich selbst observierende Gesellschaft" te zijn ontstaan. De "Big Data" software die primair door bedrijven als Facebook, Twitter, Google, Yahoo, etc. is en wordt ontwikkeld speelt een belangrijke rol in de transformatie van de samenleving, die bestaat uit fragmentatie en monopolisering tegelijk. Het grote geheel en het publieke bestuur raken gefragmenteerd terwijl de materiële belangen en de macht worden gemonopoliseerd. Niet geheel toevallig vormen deze bedrijven ook de broedplaats van het anarcho-kapitalisme, met PayPal voorop. De aandachthandel, waarvan het social media business model een voorbeeld is, vormt een duidelijk voorbeeld van een ongewenste invloed op de entropie van de samenleving. Aandachthandel speelt in op de verslaving aan het ego. Facebook is een ego dealer, het handelt in de meest verslavende drug die we kennen. Daarbij is Nederland kwetsbaar als het gaat om de IT infra structuur en Cyberdefensie. De Nederlandse politiek moet veel meer en actief aandacht besteden aan de publieke aspecten van informatietechnologie en het beheer van de IT infra structuur.
  13. "When people use their success to change the rules in their favor, that success is no longer to be celebrated"' - Angus Deaton, Harvard Business Review dec 2013 Daarmee heeft Deaton het centrale probleem van het kapitalisme benoemd, want het gaat daarbij om een systeem dat berust op wetgeving die de vrije markt reguleert ten behoeve van de belangen van wie al succes heeft gehad. Kapitalisme is geen belichaming van een "natuurwet" en ander woord voor "vrije markt". Ook al gaan veel hartstochtelijke aanhangers van het "winner takes all" principe er vanuit dat het daarbij om een algemeen geldige natuurwet gaat waarop ook de samenleving moet worden gebaseerd, dan nog is de wetgeving die het kapitalisme onderscheidt van een echte vrije markt geen "act of god".



Inhoud


Wat direct kan worden gedaan

  • Afschaffen van de Opiumwet, en verder geen speciale bemoeienis van de overheid. Het kost slechts de moeite van de politiek om een moedig besluit te nemen en het Amerikaanse dictaat over onze politiek terzijde te schuiven, om de samenleving een boel chaos, ellende en kosten te besparen. De kosten zijn nul en de opbrengst bestaat zeker uit een grote financiële bate en is daarbij in menselijke termen niet uitdrukbaar.
  • Volledig onmiddellijk afschaffen van fiscale aftrek van kapitaalkosten (rentaftrek) in alle vormen. Maak een eind aan anoniem aandeelhouderschap en beëindig de beperkte aansprakelijkheid van aandeelhouders.
  • Er moet onmiddellijk ruimschoots voldoende ruimte beschikbaar komen om zelf te bouwen op grond die tegen de laagst mogelijke prijzen verkocht wordt.
  • Stop met het rondpompen van geld via belastingen en tegemoetkomingen. Voor negatieve inkomstenbelasting in.
  • Verleg belasting op vervoer naar belasting op vleesconsumptie in relatie tot de milieulast.
  • Totale herziening van de Octrooiwet, in principe afschaffen. Geen octrooi op levende organismen, mentale modellen en software. Inperking van merkenrechten. Een detail: Verplichting om te vermelden indien voedsel is geproduceerd op productielijnen waarop ook GMO's worden verwerkt. - Als het product zo goed is, waarom wil o.a. Monsanto (nu Bayer) dan niet dat het op het label staat?
  • Er worden geen mensen uitgeleverd aan landen waar de doodstraf bestaat, zoals de USA.
  • We vragen Supernanny om een paar weken per jaar in de Tweede en Eerste Kamer te werken, wie lastig en vervelend is en er alleen maar op uit is om anderen te pesten moet een tijdje op de "naughty chair" zitten  ;).

Ten Slotte: een Derde Kamer.

Het voorstel is om een Derde Kamer in te voeren die een sterke band heeft met de wetenschappelijke bureaus van de partijen, dan krijgen die ook meteen meer inhoud. De deelnemers worden afgevaardigd door de partijen in de Tweede Kamer, er vinden geen rechtstreekse verkiezingen plaats. Deze kamer heeft geen macht maar heeft een inspirerende en samenbindende taak. Hier worden problemen en mogelijke oplossingen open en zonder eerst al een standpunt in te nemen besproken, de beraadslagingen moeten dus wel geheim zijn en de pers moet er vooral vanaf blijven, er mag niet over worden gepubliceerd. Als men naar buiten treden wil met een unaniem gedragen gezamenlijk advies of in collegialiteit de verschillende opties aan het publiek uiteen wil zetten wordt dat zeer op prijs gesteld, maar er wordt niets vereist. Het volgen van wetenschappelijke uiteenzettingen die op verzoek worden gegeven vanuit de mogelijke verschillende gezichtspunten over actuele thema's, vormen een belangrijke activiteit. Die uiteenzettingen zijn ook voor het publiek toegankelijk en blijven op internet beschikbaar. Het gaat hier niet om het hebben en uiten van meningen maar om het verkrijgen van inzicht. En inzicht is iets waar in de Tweede Kamer nogal eens een gebrek aan lijkt te bestaan, de aandacht gaat vooral uit naar meningen en standpunten. Nu is het ook wel zo dat in het brandpunt van de schijnwerpers van een hijgerige pers en een publiek dat vooral aandacht voor de "Chockwirkung" en de korte termijn privé gevolgen heeft, er ook weinig tijd en nut meer voor serieus nadenken bestaat, terwijl het wel nodig is. Het doel is om eerst samen te zien waar het nu echt om gaat. Dan is er nog genoeg ruimte voor het profileren van verschillen als het in de Tweede Kamer noodzakelijkerwijze om de macht, pluche, electorale beloftes en marketing gaat. Een soort van pre-competetieve samenwerking tussen de bedrijven in de politieke sector, kunnen die meteen ervaring opdoen met wat dat is. Het idee is niet dat wetenschappers de unieke waarheid kennen, twijfel is de essentie van wetenschap. Belangrijk is dat de taal van de wetenschap een zinvolle taal is als het om belangrijke beslissingen gaat, en zo kan een gezamenlijk zinvol taalgebruik worden ontwikkeld en onderhouden.



N.B. Als je een fout ziet of denkt dat een bewering feitelijk niet waar is, dan zouden we dat graag vernemen. Bijvoorbeeld via de contact pagina.